5  Gauss Lemması ve 2’nin Karesel Karakteri

Legendre sembolünün değerini hesaplamak için her zaman Euler kriterine başvurmak zorunda değiliz. Carl Friedrich Gauss, modüler sistemin yalnızca yarısını —\(1\)’den \(\tfrac{p-1}{2}\)’ye kadar olan kısmı— inceleyerek sembolün değerini veren son derece zarif bir sayma yöntemi ispatlamıştır.

5.1 1. Gauss Lemması

Teorem 5.1 (Gauss Lemması) \(p\) bir tek asal sayı, \(a\) bir tam sayı ve \(\gcd(a, p) = 1\) olsun.

\(a,\ 2a,\ 3a,\ \dots,\ \left(\tfrac{p-1}{2}\right)a\) tam sayılarını \(p\) ile bölüp kalanları bulalım. Eğer \(\tfrac{p}{2}\)’den büyük olan kalanların sayısı \(n\) ise:

\[\left( \frac{a}{p} \right) = (-1)^n\]

\(a, 2a, \dots, \tfrac{p-1}{2}a\) tam sayılarını \(p\) ile bölüp kalanları bulalım ve bu kalanları büyüklüklerine göre ikiye ayıralım:

  • \(\tfrac{p}{2}\)’den büyük olan kalanların sayısı \(n\) olsun; bunları \(r_1, \dots, r_n\) ile gösterelim.
  • \(\tfrac{p}{2}\)’den küçük olan kalanların sayısı \(k\) olsun; bunları \(s_1, \dots, s_k\) ile gösterelim.

Başlangıçtaki sayılar \(\gcd(a, p) = 1\) olduğundan modülo \(p\)’de birbirine denk olamaz; dolayısıyla elde edilen tüm kalanlar birbirinden farklıdır ve

\[n + k = \frac{p-1}{2}\]

Kalanların sınırları şöyledir:

\[0 < s_1, \dots, s_k \leq \frac{p-1}{2} < \frac{p}{2}\] \[\frac{p}{2} < \frac{p+1}{2} \leq r_1, \dots, r_n < p\]

Şimdi büyük kalanları modül değerinden çıkararak yeni bir küme oluşturalım: \(p - r_1, \dots, p - r_n\). Bu sayılar da birbirinden farklıdır ve \(0 < p - r_i < \tfrac{p}{2}\) aralığına düşerler.

Kritik soru: Herhangi bir \(p - r_i\) değeri, küçük kalanlardan bir \(s_j\) değerine eşit olabilir mi?

Aksini varsayalım ve \(p - r_i = s_j\) olsun. Modüler aritmetiğe geçersek:

\[p - r_i \equiv s_j \pmod p \implies r_i + s_j \equiv 0 \pmod p\]

Tanımımız gereği \(r_i \equiv t_1 a\) ve \(s_j \equiv t_2 a \pmod p\) olacak şekilde \(1 \leq t_1, t_2 \leq \tfrac{p-1}{2}\) tam sayıları vardır:

\[(t_1 + t_2)a \equiv 0 \pmod p\]

\(\gcd(a, p) = 1\) olduğundan sadeleştirme yapabiliriz:

\[t_1 + t_2 \equiv 0 \pmod p\]

Ancak \(1 \leq t_1, t_2 \leq \tfrac{p-1}{2}\) olduğundan toplamları en fazla \(p - 1\) olabilir. \(0 < t_1 + t_2 < p\) iken bu toplam modülo \(p\)’de sıfıra denk olamaz — çelişki.

Demek ki \(\{p-r_1, \dots, p-r_n\}\) ile \(\{s_1, \dots, s_k\}\) kümelerinin ortak elemanı yoktur. Her iki kümenin elemanları toplam \(\tfrac{p-1}{2}\) adettir ve hepsi \(1\) ile \(\tfrac{p-1}{2}\) arasındadır. O hâlde birleşimleri tam olarak şu kümedir:

\[\{p-r_1, \dots, p-r_n\} \cup \{s_1, \dots, s_k\} = \left\{1, 2, \dots, \frac{p-1}{2}\right\}\]

Tüm elemanları çarpalım:

\[(p-r_1)\cdots(p-r_n) \cdot s_1 \cdots s_k = \left(\frac{p-1}{2}\right)!\]

Bu eşitliğin modülo \(p\)’deki durumuna bakalım (\(p \equiv 0\) olduğundan \(p - r_i \equiv -r_i\)):

\[(-1)^n \big(r_1 \cdots r_n \cdot s_1 \cdots s_k\big) \equiv \left(\frac{p-1}{2}\right)! \pmod p\]

\(r_i\) ve \(s_j\)’lerin orijinal hâlleri \(1a, 2a, \dots, \tfrac{p-1}{2}a\)’nın kalanlarıydı; yerlerine koyarsak:

\[(-1)^n \cdot a^{(p-1)/2} \cdot \left(1 \cdot 2 \cdots \frac{p-1}{2}\right) \equiv \left(\frac{p-1}{2}\right)! \pmod p\]

\[(-1)^n \cdot a^{(p-1)/2} \cdot \left(\frac{p-1}{2}\right)! \equiv \left(\frac{p-1}{2}\right)! \pmod p\]

Faktöriyelli ifade \(p\) ile aralarında asal olduğu için her iki taraftan sadeleştirebiliriz:

\[(-1)^n \cdot a^{(p-1)/2} \equiv 1 \pmod p\]

Her iki tarafı \((-1)^n\) ile çarparsak (çünkü \((-1)^n \cdot (-1)^n = 1\)):

\[a^{(p-1)/2} \equiv (-1)^n \pmod p\]

Euler kriterinden \(\left( \frac{a}{p} \right) \equiv a^{(p-1)/2} \pmod p\) olduğunu biliyoruz; öyleyse

\[\left( \frac{a}{p} \right) \equiv (-1)^n \pmod p\]

Her iki taraf da yalnızca \(\pm 1\) olabileceği ve \(p > 2\) olduğu için denklik doğrudan eşitliğe dönüşür.

\(\blacksquare\)

Gauss lemması, tek başına bir hesaplama yönteminden ziyade arkasından gelecek büyük teoremleri kanıtlamak için bir köprüdür. Aşağıdaki teorem, Gauss lemmasını kullanarak \(a\)’nın ve özel olarak \(2\)’nin karesel durumunu çok daha pratik bir formüle bağlar.

5.2 2. Legendre Sembolü İçin Genel Formül ve 2’nin Karesel Karakteri

Teorem 5.2 (Karesel Karakterlerin Hesabı) \(p\) bir tek asal sayı ve \(\gcd(a, 2p) = 1\) olsun (yani \(a\) tek bir tam sayı ve \(p\) ile aralarında asal). Bu durumda:

  1. \(t = \displaystyle\sum_{j=1}^{(p-1)/2} \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor\) olmak üzere \(\left( \frac{a}{p} \right) = (-1)^t\)’dir.
  2. \(\left( \frac{2}{p} \right) = (-1)^{(p^2-1)/8}\)’dir.

Burada \(\lfloor x \rfloor\) sembolü \(x\)’in tam kısmını ifade eder.

1) Birinci kısmın ispatı.

\(j \in \{1, \dots, \tfrac{p-1}{2}\}\) olmak üzere \(ja\) sayılarına \(p\) modülünde bölme algoritmasını uygulayalım:

\[ja = q_j \cdot p + \ell_j, \qquad 0 < \ell_j < p\]

Burada bölüm \(q_j = \left\lfloor \tfrac{ja}{p} \right\rfloor\) şeklinde ifade edilebilir. Bu eşitliği \(j = 1\)’den \(\tfrac{p-1}{2}\)’ye kadar toplayalım:

\[a \sum j = p \sum \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor + \sum \ell_j\]

Kalanlar dizisi \(\ell_j\), Gauss lemması ispatındaki \(r_i\) (büyük kalanlar) ve \(s_j\) (küçük kalanlar) dizilerinin ta kendisidir:

\[a \sum j = p \sum \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor + \sum r_j + \sum s_j \tag{$*$}\]

Öte yandan Gauss lemması ispatında \(1\)’den \(\tfrac{p-1}{2}\)’ye kadar olan sayıların toplamını iki parçaya ayırmıştık:

\[\sum j = \sum_{j=1}^n (p - r_j) + \sum_{j=1}^k s_j = np - \sum r_j + \sum s_j \tag{$**$}\]

\((*)\) denkleminden \((**)\) denklemini taraf tarafa çıkaralım; \(\sum s_j\) terimleri birbirini götürür:

\[(a-1)\sum j = p \sum \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor - np + 2\sum r_j\]

Ardışık sayıların toplam formülünden \(\sum j = \dfrac{\frac{p-1}{2}\left(\frac{p-1}{2}+1\right)}{2} = \dfrac{p^2-1}{8}\)’dir. Yerine yazarsak:

\[(a-1)\frac{p^2-1}{8} = p\left( \sum \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor - n \right) + 2\sum r_j \tag{$*{*}*$}\]

Bu denklemi modülo 2’de inceleyelim. \(p\) tek asal olduğundan \(p \equiv 1 \pmod 2\); \(a\) tek kabul edildiği için \((a-1)\) çifttir. Denklem şu hâle gelir:

\[0 \equiv \sum \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor - n \pmod 2 \implies n \equiv \sum \left\lfloor \frac{ja}{p} \right\rfloor \pmod 2\]

\(t = \sum \left\lfloor \tfrac{ja}{p} \right\rfloor\) dersek \(n \equiv t \pmod 2\) bulunur. Gauss lemması gereği \(\left( \frac{a}{p} \right) = (-1)^n\) olduğundan ve üslerin mod \(2\)’deki denkliği işareti değiştirmeyeceğinden:

\[\left( \frac{a}{p} \right) = (-1)^t\]

2) İkinci kısmın ispatı — 2’nin karesel karakteri.

\((*{*}*)\) denkleminde \(a = 2\) alalım. Önce toplamı inceleyelim:

\[t = \sum_{j=1}^{(p-1)/2} \left\lfloor \frac{2j}{p} \right\rfloor\]

\(j\)’nin alabileceği en büyük değer \(\tfrac{p-1}{2}\) olduğundan \(2j\)’nin en büyük değeri \(p-1\)’dir. \(2j < p\) olduğu için \(\tfrac{2j}{p}\) kesri daima \(1\)’den küçüktür ve tam kısmı sıfırdır:

\[\left\lfloor \frac{2j}{p} \right\rfloor = 0 \implies t = 0\]

Şimdi \((*{*}*)\) denkleminde \(a = 2\) ve toplam yerine \(0\) yazalım:

\[(2-1)\frac{p^2-1}{8} = p(0 - n) + 2\sum r_j \implies \frac{p^2-1}{8} = -pn + 2\sum r_j\]

Bu denklemi yine modülo 2’de okuyalım; \(p\) tek olduğundan \(-p \equiv 1 \pmod 2\):

\[\frac{p^2-1}{8} \equiv n \pmod 2\]

Gauss lemmasına dönersek \(\left( \frac{2}{p} \right) = (-1)^n\) olduğunu biliyoruz. Mod \(2\)’deki denklik üslerde işareti etkilemediğinden:

\[\left( \frac{2}{p} \right) = (-1)^{(p^2-1)/8}\]

\(\blacksquare\)

5.3 3. Çözümlü Uygulamalar

İspatladığımız bu soyut teoremlerin, modüler aritmetikteki sayıların karesel karakterini bulmak için nasıl güçlü bir araca dönüştüğünü aşağıdaki örneklerle inceleyelim.

Örnek 5.1 \(x^2 \equiv 22 \pmod{41}\) kongrüansının çözümünün olup olmadığını Gauss lemması ve Euler kriteri olmak üzere iki farklı yolla inceleyiniz.

Burada \(p = 41\) (tek asal) ve \(a = 22\)’dir; \(\gcd(22, 41) = 1\) sağlanmaktadır.

1. yol — Gauss lemması.

\(\tfrac{p-1}{2} = 20\)’dir. \(22\)’nin \(1\)’den \(20\)’ye kadar olan katlarının modülo \(41\)’deki kalanlarını yazalım:

\(j\) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
\(22j \bmod 41\) 22 3 25 6 28 9 31 12 34 15
\(j\) 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
\(22j \bmod 41\) 37 18 40 21 2 24 5 27 8 30

Koyu yazılan değerler \(\tfrac{p}{2} = 20{,}5\)’ten büyük olanlardır: \(22, 25, 28, 31, 34, 37, 40, 21, 24, 27, 30\) — toplam \(n = 11\) adet.

Gauss lemmasına göre:

\[\left( \frac{22}{41} \right) = (-1)^{11} = -1\]

Sonuç \(-1\) çıktığı için \(22\) bir KNR’dir ve denklemin çözümü yoktur.

2. yol — Euler kriteri.

\(\left( \frac{22}{41} \right) \equiv 22^{20} \pmod{41}\) olmalıdır:

\[ \begin{aligned} 22^2 &= 484 = 41 \cdot 11 + 33 \equiv 33 \equiv -8 \pmod{41} \\ 22^4 &\equiv (-8)^2 = 64 \equiv 23 \equiv -18 \pmod{41} \\ 22^8 &\equiv (-18)^2 = 324 = 41 \cdot 7 + 37 \equiv 37 \equiv -4 \pmod{41} \\ 22^{16} &\equiv (-4)^2 = 16 \pmod{41} \end{aligned} \]

\(20 = 16 + 4\) olduğundan:

\[22^{20} = 22^{16} \cdot 22^4 \equiv 16 \cdot (-18) = -288 \pmod{41}\]

\(41 \cdot 8 = 328\) olduğundan \(-288 + 328 = 40 \equiv -1 \pmod{41}\).

Sonuç yine \(-1\) (KNR) olarak bulunur; iki yöntem birbirini doğrulamaktadır.

\(\blacksquare\)

Örnek 5.2 Euler kriteriyle bulduğumuz \(\left( \frac{-1}{p} \right) = (-1)^{(p-1)/2}\) özel değer formülünün doğruluğunu Gauss lemmasını kullanarak ispatlayınız.

\(a = -1\) alalım. Gauss lemması gereği \(-1\)’in katlarını yazarsak:

\[-1, \quad 2(-1), \quad \dots, \quad \frac{p-1}{2}(-1)\]

Bu negatif sayıların modülo \(p\)’deki asıl kalanlarını (modül ekleyerek) bulalım:

\[p-1, \quad p-2, \quad \dots, \quad p - \frac{p-1}{2} = \frac{p+1}{2}\]

Bu dizideki en küçük eleman olan \(\tfrac{p+1}{2}\) bile \(\tfrac{p}{2}\) değerinden büyüktür; yani kalanların hepsi \(\tfrac{p}{2}\)’den büyüktür. Dolayısıyla büyük kalanların sayısı doğrudan dizinin eleman sayısına eşittir:

\[n = \frac{p-1}{2}\]

Gauss lemmasına göre \(\left( \frac{a}{p} \right) = (-1)^n\) olduğundan ispat tamamlanır:

\[\left( \frac{-1}{p} \right) = (-1)^{(p-1)/2}\]

\(\blacksquare\)

Örnek 5.3 \(x^2 \equiv 3 \pmod{17}\) kongrüansının çözülebilirliğini \(t\)-toplam formülü ve Gauss lemması olmak üzere iki yolla analiz ediniz.

Verilenler: \(p = 17\), \(a = 3\) ve \(\tfrac{p-1}{2} = 8\).

1. yol — \(t\)-toplam formülü.

\[t = \sum_{j=1}^{8} \left\lfloor \frac{3j}{17} \right\rfloor\]

Tam kısımları tek tek hesaplayalım:

\(j\) 1 2 3 4 5 6 7 8
\(3j\) 3 6 9 12 15 18 21 24
\(\left\lfloor 3j/17 \right\rfloor\) 0 0 0 0 0 1 1 1

Toplam \(t = 3\)’tür. Buradan:

\[\left( \frac{3}{17} \right) = (-1)^3 = -1 \quad \text{(çözüm yok)}\]

2. yol — Gauss lemması.

\(3\)’ün ilk sekiz katının modülo \(17\)’deki değerleri:

\[3,\ 6,\ 9,\ 12,\ 15,\ 1,\ 4,\ 7\]

Bu sayılardan \(\tfrac{p}{2} = 8{,}5\)’ten büyük olanlar yalnızca \(9, 12, 15\)’tir; yani \(n = 3\). Yine

\[\left( \frac{3}{17} \right) = (-1)^3 = -1\]

bulunur. Nitekim modülo \(17\)’deki kareler kümesi \(\{1, 2, 4, 8, 9, 13, 15, 16\}\) olup \(3\) bu kümede yer almaz.

\(\blacksquare\)

Örnek 5.4 Legendre sembolünün özelliklerini kullanarak \(x^2 \equiv -2 \pmod{61}\) kongrüansının çözümünün olup olmadığını bulunuz.

\(p = 61\) ve \(a = -2\)’dir. Legendre sembolünün çarpımsallık özelliğini kullanarak sayıyı parçalayalım:

\[\left( \frac{-2}{61} \right) = \left( \frac{-1}{61} \right) \cdot \left( \frac{2}{61} \right)\]

Özel değer formüllerinden her iki parçayı ayrı ayrı hesaplayalım:

  1. \(\left( \frac{-1}{61} \right) = (-1)^{(61-1)/2} = (-1)^{30} = 1\)
  2. \(\left( \frac{2}{61} \right) = (-1)^{(61^2-1)/8}\). Üssü hesaplayalım: \(\tfrac{3721 - 1}{8} = 465\). Bu tek bir sayı olduğundan \((-1)^{465} = -1\).

Bu iki sonucu çarptığımızda:

\[\left( \frac{-2}{61} \right) = 1 \cdot (-1) = -1\]

Sonuç \(-1\) (KNR) olduğundan denklemin çözümü yoktur.

Kontrol: \(61 \equiv 5 \pmod 8\) olduğundan, bir sonraki örnekte göreceğimiz kural gereği \(2\) modülo \(61\)’de bir non-rezidüdür — bulduğumuz sonuçla tutarlıdır.

\(\blacksquare\)

Örnek 5.5 \(p\) tek asal sayı olmak üzere, \(x^2 \equiv 2 \pmod p\) denkleminin çözülebilir olması için gerek ve yeter koşul nedir?

Denklemin çözülebilmesi için \(2\)’nin KR olması, yani \(\left( \frac{2}{p} \right) = 1\) olması zorunludur. \(2\)’nin karesel karakter formülünü hatırlayalım:

\[\left( \frac{2}{p} \right) = (-1)^{(p^2-1)/8} = 1\]

Bu eşitliğin sağlanabilmesi için üs olan \(\tfrac{p^2-1}{8}\) ifadesinin çift olması gerekir:

\[\frac{p^2-1}{8} = 2k \implies p^2 - 1 = 16k \implies p^2 \equiv 1 \pmod{16}\]

Tek asalları mod \(8\)’e göre inceleyelim:

\(p \bmod 8\) \(p^2 \bmod 16\) \(\tfrac{p^2-1}{8}\) \(\left( \frac{2}{p} \right)\)
\(1\) \(1\) çift \(+1\)
\(3\) \(9\) tek \(-1\)
\(5\) \(9\) tek \(-1\)
\(7\) \(1\) çift \(+1\)

Sonuç: \(x^2 \equiv 2 \pmod p\) denklemi ancak ve ancak \(p \equiv \pm 1 \pmod 8\), yani \(p \equiv 1\) veya \(p \equiv 7 \pmod 8\) olduğunda çözülebilirdir.

\(\blacksquare\)

Örnek 5.6 \(m \geq 2\) bir tam sayı ve \(\gcd(r, m) = 1\) olsun. Eğer \(r\), modülo \(m\)’ye göre bir kuadratik rezidü ise, \(r^{\phi(m)/2} \equiv 1 \pmod m\) olduğunu gösteriniz.

\(r\) bir KR olduğundan \(x^2 \equiv r \pmod m\) denklemini sağlayan en az bir \(a\) tam sayısı vardır:

\[a^2 \equiv r \pmod m\]

\(\gcd(r, m) = 1\) olduğundan \(\gcd(a^2, m) = 1\) ve dolayısıyla \(a\) da modülle aralarında asaldır.

Kongrüansın her iki tarafının \(\tfrac{\phi(m)}{2}\). kuvvetini alalım:

\[r^{\phi(m)/2} \equiv (a^2)^{\phi(m)/2} \equiv a^{\phi(m)} \pmod m\]

\(a\) ve \(m\) aralarında asal olduğu için Euler teoremi devreye girer ve \(a^{\phi(m)} \equiv 1 \pmod m\) olur. Yerine yazdığımızda ispat tamamlanır:

\[r^{\phi(m)/2} \equiv 1 \pmod m\]

Bu sonuç, Euler kriterinin asal olmayan modüllere yönelik bir genellemesidir; ancak dikkat: tersi doğru değildir — \(r^{\phi(m)/2} \equiv 1\) olması \(r\)’nin KR olmasını garanti etmez.

\(\blacksquare\)