2  \(n\). Kuvvet Rezidüler ve Mertebe (Eksponent) Kavramı

Yüksek mertebeden kongrüansların çözüm stratejilerine geçmeden önce, modüler yapılardaki çözülebilirliği ve döngüsel periyotları inceleyeceğimiz temel kavramları kuruyoruz.

2.1 1. \(n\). Kuvvet Rezidü Kavramı

Bir sayının belirli bir modüle göre tam kuvvetinin alınıp alınamayacağını ifade eden yapıya “rezidü (kalan)” denir.

Tanım 2.1 (\(n\). Kuvvet Rezidü) \(n\) pozitif bir tam sayı ve \(m \geq 2\) bir modül olsun. Eğer

\[x^n \equiv a \pmod m\]

kongrüansının bir \(x\) çözümü varsa, \(a\) sayısına modülo \(m\)’ye göre bir \(n\). kuvvet rezidüsü denir.

Örnek 2.1 (Rezidü Kavramı) \(x^3 \equiv 2 \pmod 5\) denklemini inceleyelim. \(x \equiv 3 \pmod 5\) denediğimizde:

\[3^3 = 27 \equiv 2 \pmod 5\]

Denklem sağlandığı için \(2\) sayısı, modülo \(5\)’e göre bir 3. kuvvet rezidüsüdür.

Rezidüler bize bir denklemin kökü olup olmadığını söyler. Ancak modüler aritmetikteki asıl sihir, bir sayının kuvvetlerini almaya devam ettiğimizde ortaya çıkan döngüselliktir: sayılar sonsuza kadar büyümez, modüle ulaştığında başa sarar. Bu “başa sarma” noktasını ölçmek için yeni bir kavrama ihtiyacımız var.

2.2 2. Mertebe (Eksponent) Nedir?

Euler-Fermat teoreminden biliyoruz ki \(\gcd(a, m) = 1\) ise \(a^{\phi(m)} \equiv 1 \pmod m\)’dir. Yani \(a\)’nın kuvvetlerini almaya devam ettiğimizde eninde sonunda sonucu \(1\) yapan bir üs karşımıza çıkar. Peki döngüyü tamamlayıp \(1\) sonucunu veren en küçük üs hangisidir?

Tanım 2.2 (Mertebe (Eksponent)) \(m \geq 2\) bir tam sayı ve \(\gcd(a, m) = 1\) olsun.

\[a^x \equiv 1 \pmod m\]

koşulunu sağlayan en küçük pozitif \(x\) tam sayısına, \(a\)’nın modülo \(m\)’ye göre mertebesi denir ve \(\operatorname{ord}_m(a)\) ile gösterilir.

2.3 3. Mertebe ve Euler Phi İlişkisi

Bir sayının modüler döngü uzunluğu rastgele bir değer değildir; o modülün Euler phi değeriyle kusursuz bir bölünme ilişkisi içindedir.

Teorem 2.1 (Mertebe \(\phi(m)\)’i Böler) \(m \geq 2\) bir tam sayı, \(\gcd(a, m) = 1\) ve \(a\)’nın modülo \(m\)’ye göre mertebesi \(h\) olsun. Bu durumda \(h\), \(\phi(m)\)’i tam böler:

\[h \mid \phi(m)\]

Bu teoremi ispatlamak için bölme algoritmasını kullanacağız. \(\phi(m)\) sayısını \(h\)’ye bölelim; bölüm \(q\) ve kalan \(r\) olmak üzere:

\[\phi(m) = qh + r, \qquad 0 \leq r < h\]

Euler-Fermat teoremi gereği \(\gcd(a, m) = 1\) olduğundan \(a^{\phi(m)} \equiv 1 \pmod m\)’dir. \(\phi(m)\) yerine yukarıdaki eşitliği yazalım:

\[a^{qh + r} \equiv 1 \pmod m \implies (a^h)^q \cdot a^r \equiv 1 \pmod m\]

Mertebe tanımı gereği \(a^h \equiv 1 \pmod m\)’dir; yerine koyalım:

\[1^q \cdot a^r \equiv 1 \pmod m \implies a^r \equiv 1 \pmod m\]

Kritik adım. Elimizde \(a^r \equiv 1 \pmod m\) şartını sağlayan bir \(r\) kaldı ve bölme algoritması gereği \(0 \leq r < h\)’dir. Fakat \(h\)’yi, bu şartı sağlayan en küçük pozitif tam sayı olarak tanımlamıştık. Eğer \(r > 0\) olsaydı, \(h\)’den küçük pozitif bir sayı bu şartı sağlamış olurdu — mertebe tanımıyla çelişki.

Çelişkiden kaçınmanın tek yolu \(r = 0\) olmasıdır. Bölme denklemine dönersek:

\[\phi(m) = qh \implies h \mid \phi(m)\]

\(\blacksquare\)

Örnek 2.2 (Mertebenin \(\phi(m)\)’i Bölmesi) \(m = 7\) ve \(a = 2\) olsun; \(\gcd(2, 7) = 1\) ve \(\phi(7) = 6\)’dır.

\(2\)’nin modülo \(7\)’ye göre mertebesini bulmak için kuvvetlerini sırasıyla alalım:

\[ \begin{aligned} 2^1 &\equiv 2 \pmod 7 \\ 2^2 &\equiv 4 \pmod 7 \\ 2^3 &= 8 \equiv 1 \pmod 7 \end{aligned} \]

Sonucu \(1\) yapan en küçük pozitif üs \(3\) olduğundan \(\operatorname{ord}_7(2) = 3\)’tür. Teoremin ifade ettiği üzere \(3 \mid 6\), yani mertebe gerçekten \(\phi(7)\)’yi böler.

2.4 4. Üslerin Denkliği ve Periyodiklik

İki farklı kuvvetin modüler sistemde aynı kalanı vermesi tesadüf değildir; üsler arasındaki fark doğrudan mertebeyle bağlantılıdır.

Önerme 2.1 (Üslerin Denkliği ve Mertebe İlişkisi) \(m \geq 2\) bir tam sayı, \(\gcd(a, m) = 1\) ve \(a\)’nın mertebesi \(h\) olsun. \(j, k \geq 0\) tam sayıları için:

\[a^j \equiv a^k \pmod m \implies h \mid (j - k)\]

Genelliği bozmadan \(j \geq k\) olduğunu kabul edebiliriz. Başlangıç denkliğimiz:

\[a^j \equiv a^k \pmod m\]

\(\gcd(a, m) = 1\) olduğundan \(a\)’nın her pozitif kuvveti de \(m\) ile aralarında asaldır; bu sayede her iki tarafı güvenle \(a^k\)’ya bölebiliriz:

\[a^{j-k} \equiv 1 \pmod m\]

Şimdi bölme algoritmasını tekrar kullanalım: \((j-k)\) tam sayısını \(h\)’ye bölelim.

\[j - k = qh + r, \qquad 0 \leq r < h\]

Bu eşitliği denklemde yerine yazalım:

\[(a^h)^q \cdot a^r \equiv 1 \pmod m\]

Mertebe tanımı gereği \(a^h \equiv 1\) olduğundan \(a^r \equiv 1 \pmod m\) elde ederiz. Yine aynı çelişki argümanına ulaştık: \(0 \leq r < h\) iken \(h\) bu denkliği sağlayan en küçük pozitif tam sayıydı. O hâlde \(r = 0\) olmalıdır:

\[j - k = qh \implies h \mid (j-k)\]

\(\blacksquare\)

Örnek 2.3 (Üslerin Denkliği ve Mertebe İlişkisi) Bir önceki örnekten devam edelim: \(m = 7\), \(a = 2\) ve \(h = 3\)’tür. Üsler olarak \(j = 8\) ve \(k = 2\) seçelim:

\[ \begin{aligned} 2^8 &= 256 \equiv 4 \pmod 7 \\ 2^2 &= 4 \equiv 4 \pmod 7 \end{aligned} \]

Görüldüğü üzere \(2^8 \equiv 2^2 \pmod 7\) sağlanmaktadır. Önermeye göre mertebemiz \(h = 3\), üslerin farkı olan \(8 - 2 = 6\) sayısını tam bölmelidir; gerçekten de \(3 \mid 6\)’dır.

2.5 5. Bir Kuvvetin Mertebesini Hesaplama

Bir tabanın mertebesini biliyorsanız, o tabandan türetilmiş herhangi bir kuvvetin mertebesini de tek bir formülle bulabilirsiniz.

Teorem 2.2 (Bir Kuvvetin Mertebesi) \(m \geq 2\) bir tam sayı, \(\gcd(a, m) = 1\), \(k \in \mathbb{Z}^{+}\) ve \(a\)’nın modülo \(m\)’ye göre mertebesi \(h\) olsun. Bu durumda \(a^k\) tam sayısının mertebesi:

\[\operatorname{ord}_m(a^k) = \frac{h}{\gcd(h, k)}\]

\(\gcd(a, m) = 1\) olduğundan \(\gcd(a^k, m) = 1\)’dir. \(a^k\)’nın mertebesi \(t\) olsun; tanım gereği:

\[(a^k)^t = a^{kt} \equiv 1 \pmod m\]

Bir önceki önermeden biliyoruz ki bir kuvvet \(1\)’e denkse tabanın mertebesi o kuvveti tam böler:

\[h \mid kt\]

Her iki tarafı \(\gcd(h, k)\) değerine bölelim:

\[\frac{h}{\gcd(h, k)} \;\Bigg|\; \left( \frac{k}{\gcd(h, k)} \cdot t \right)\]

Bir sayıyı en büyük ortak bölenine böldüğümüzde elde edilen bölümler daima aralarında asaldır:

\[\gcd\left( \frac{h}{\gcd(h, k)}, \; \frac{k}{\gcd(h, k)} \right) = 1\]

Öklid lemması gereği, bir tam sayı bir çarpımı bölüyorsa ve çarpanlardan biriyle aralarında asalsa, diğer çarpanı bölmek zorundadır:

\[\frac{h}{\gcd(h, k)} \;\Bigg|\; t \tag{$*$}\]

Öte yandan \(a^k\)’nın \(\tfrac{h}{\gcd(h,k)}\). kuvvetini alalım:

\[(a^k)^{\frac{h}{\gcd(h, k)}} = a^{\frac{kh}{\gcd(h, k)}} = (a^h)^{\frac{k}{\gcd(h, k)}} \equiv 1^{\frac{k}{\gcd(h, k)}} \equiv 1 \pmod m\]

Mertebenin tanımı gereği \(t\), \(1\) sonucunu veren her kuvveti tam bölmek zorundadır:

\[t \;\Bigg|\; \frac{h}{\gcd(h, k)} \tag{$**$}\]

Hem \(t\) hem de \(\tfrac{h}{\gcd(h,k)}\) pozitif tam sayı olduğundan, \((*)\) ve \((**)\)’ın aynı anda sağlanabilmesi için bu iki ifadenin eşit olması zorunludur.

\(\blacksquare\)

Örnek 2.4 (Bir Kuvvetin Mertebesini Bulma) \(m = 11\) ve \(a = 2\) olsun; \(\gcd(2, 11) = 1\)’dir.

Hesaplandığında \(2^{10} \equiv 1 \pmod{11}\) olduğu ve daha küçük bir kuvvette \(1\) sonucuna ulaşılamadığı görülür; yani \(\operatorname{ord}_{11}(2) = 10\)’dur.

Şimdi \(k = 4\). kuvvet olan \(2^4 \equiv 16 \equiv 5 \pmod{11}\) sayısının mertebesini arayalım:

\[\frac{h}{\gcd(h, k)} = \frac{10}{\gcd(10, 4)} = \frac{10}{2} = 5\]

Sağlaması için \(5\)’in modülo \(11\)’deki kuvvetlerine bakalım:

\[ \begin{aligned} 5^1 &\equiv 5 \pmod{11} \\ 5^2 &= 25 \equiv 3 \pmod{11} \\ 5^3 &\equiv 15 \equiv 4 \pmod{11} \\ 5^4 &\equiv 20 \equiv 9 \pmod{11} \\ 5^5 &\equiv 45 \equiv 1 \pmod{11} \end{aligned} \]

Görüldüğü üzere \(2^4\)’ün mertebesi gerçekten de formülün verdiği gibi tam olarak \(5\)’tir.

2.6 6. Primitif (İlkel) Kök Kavramı

Tanım 2.3 (Primitif Kök) \(m \geq 2\) bir tam sayı ve \(\gcd(a, m) = 1\) olsun. Eğer \(a\)’nın modülo \(m\)’ye göre mertebesi tam olarak \(\phi(m)\) ise, \(a\)’ya modülo \(m\)’ye göre bir primitif kök (ilkel kök) denir.

Her modülün bir primitif kökü olmak zorunda değildir. Hangi modüllerin primitif kök barındırdığı kesin olarak sınıflandırılmıştır.

Teorem 2.3 (Primitif Köklerin Varlığı) \(m \geq 2\) bir tam sayı olsun. Modülo \(m\)’ye göre bir primitif kökün var olabilmesi için gerek ve yeter şart \(m\)’nin şu formlardan birinde olmasıdır:

\[m \in \{2,\; 4,\; p^n,\; 2p^n\}\]

Burada \(p\) herhangi bir tek asal, \(n\) ise herhangi bir pozitif tam sayıdır. \(m\)’nin başka hiçbir değeri için modülo \(m\)’ye göre primitif kök yoktur.

Örnek 2.5 (Primitif Kökün Varlığı ve Yokluğu) 1. Primitif kökü olan bir modül (\(m = 7\)). \(7\) asaldır, yani \(p^1\) formuna uyar ve \(\phi(7) = 6\)’dır. \(a = 3\) bir primitif kök müdür?

\[ \begin{aligned} 3^1 &\equiv 3, \quad 3^2 \equiv 2, \quad 3^3 \equiv 6 \pmod 7 \\ 3^4 &\equiv 4, \quad 3^5 \equiv 5, \quad 3^6 \equiv 1 \pmod 7 \end{aligned} \]

\(1\) sonucunu veren en küçük pozitif üs \(6\)’dır; yani \(3\)’ün mertebesi tam olarak \(\phi(7) = 6\)’ya eşittir. Dolayısıyla \(3\), modülo \(7\)’ye göre bir primitif köktür.

2. Primitif kökü olmayan bir modül (\(m = 8\)). \(8 = 2^3\) olduğundan varlık teoreminin izin verdiği kümelerden hiçbirine uymaz. \(\phi(8) = 4\)’tür ve \(8\) ile aralarında asal sayılar \(\{1, 3, 5, 7\}\)’dir:

\[ \begin{aligned} 1^1 &\equiv 1 \pmod 8 \\ 3^2 &= 9 \equiv 1 \pmod 8 \\ 5^2 &= 25 \equiv 1 \pmod 8 \\ 7^2 &= 49 \equiv 1 \pmod 8 \end{aligned} \]

Hiçbir elemanın mertebesi \(\phi(8) = 4\)’e ulaşamaz; maksimum mertebe \(2\)’de kalır. Bu nedenle modülo \(8\)’in hiçbir primitif kökü yoktur.

Elimizde bir primitif kök varsa, bu kök o modüldeki bütün çarpımsal yapıyı tek başına üretebilir.

Teorem 2.4 (Primitif Köklerin Özellikleri) \(a\), modülo \(m\)’ye göre bir primitif kök olsun. Bu durumda:

  1. Her \(j, k \geq 0\) tam sayısı için: \(a^j \equiv a^k \pmod m \iff j \equiv k \pmod{\phi(m)}\)
  2. Her \(j \geq 0\) tam sayısı için: \(a^j \equiv 1 \pmod m \iff \phi(m) \mid j\)
  3. \(a, a^2, a^3, \dots, a^{\phi(m)}\) tam sayıları, modülo \(m\)’ye göre bir asal kalanlar sistemi oluşturur.

1) Birinci özellik.

Gereklilik (\(\implies\)). \(a^j \equiv a^k \pmod m\) olsun. \(a\) primitif kök olduğundan mertebesi \(\phi(m)\)’dir. Üslerin denkliği önermesinden, mertebe üslerin farkını böler:

\[\phi(m) \mid (j - k) \implies j \equiv k \pmod{\phi(m)}\]

Yeterlilik (\(\impliedby\)). \(j \equiv k \pmod{\phi(m)}\) olsun; bu durumda \(j = k + r\phi(m)\) olacak şekilde bir \(r \geq 0\) tam sayısı vardır:

\[a^j = a^{k + r\phi(m)} = a^k \cdot \big(a^{\phi(m)}\big)^r \equiv a^k \cdot 1^r \equiv a^k \pmod m\]

2) İkinci özellik. Birinci ispatta \(k = 0\) alırsak, \(a^0 = 1\) olduğundan:

\[a^j \equiv 1 \pmod m \iff j \equiv 0 \pmod{\phi(m)} \iff \phi(m) \mid j\]

3) Üçüncü özellik. \(\gcd(a, m) = 1\) olduğundan \(a\)’nın tüm pozitif kuvvetleri de \(m\) ile aralarında asaldır ve bu kümenin eleman sayısı tam olarak \(\phi(m)\)’dir.

Geriye bu elemanlardan hiçbir ikisinin birbirine denk olmadığını göstermek kalıyor. Aksini varsayalım: \(1 \leq j, k \leq \phi(m)\) için \(a^j \equiv a^k \pmod m\) olsun. Birinci özellik gereği \(\phi(m) \mid (j-k)\) olmalıdır. Ancak \(j\) ve \(k\) her ikisi de \(1\) ile \(\phi(m)\) arasında olduğundan \(|j - k| < \phi(m)\)’dir. \(\phi(m)\)’den küçük olup \(\phi(m)\)’e tam bölünen tek sayı \(0\)’dır; dolayısıyla \(j = k\) olmak zorundadır.

Sonuç olarak \(j \neq k\) iken \(a^j \not\equiv a^k\)’dir. Bu kümedeki elemanlar birbirinden farklı ve hepsi \(m\) ile aralarında asal olduğundan bir asal kalanlar sistemi oluştururlar.

\(\blacksquare\)

Örnek 2.6 (Asal Kalanlar Sisteminin Üretilmesi) \(m = 7\) modülünün primitif kökü olan \(a = 3\) sayısını kullanalım. Teoremin üçüncü maddesine göre \(3\)’ün \(\phi(7) = 6\)’ya kadar olan kuvvetleri tüm asal kalanlar sistemini üretmelidir:

\[ \begin{aligned} 3^1 &\equiv 3, \quad 3^2 \equiv 2, \quad 3^3 \equiv 6 \pmod 7 \\ 3^4 &\equiv 4, \quad 3^5 \equiv 5, \quad 3^6 \equiv 1 \pmod 7 \end{aligned} \]

Elde ettiğimiz küme \(\{3, 2, 6, 4, 5, 1\}\)’dir. Görüldüğü gibi primitif kök olan \(3\), modülo \(7\)’de sıfır hariç tüm sayıları eksiksiz biçimde üretmiştir; hiçbir değer kendini tekrar etmeden tüm kümeyi taramıştır.

2.7 7. İndeks Kavramı (Ayrık Logaritma)

Klasik cebirde logaritma bir üssü bulmamızı sağlar; modüler aritmetikte de indeks aynı görevi üstlenir.

Tanım 2.4 (İndeks (Ayrık Logaritma)) \(a\), modülo \(m\)’ye göre bir primitif kök ve \(b\), \(\gcd(b, m) = 1\) koşulunu sağlayan herhangi bir tam sayı olsun.

\[a^j \equiv b \pmod m\]

koşulunu sağlayan ve \(1 \leq j \leq \phi(m)\) aralığında bulunan yegâne \(j\) doğal sayısına, \(b\)’nin \(a\) primitif köküne göre indeksi denir ve \(\operatorname{ind}_a(b)\) ile gösterilir.

Örnek 2.7 (İndeks (Ayrık Logaritma) Hesaplama) Modülümüz \(m = 7\) ve primitif kökümüz \(a = 3\) olsun. \(b = 4\) sayısının indeksini arıyoruz; \(\gcd(4, 7) = 1\)’dir.

Sorduğumuz soru şudur: \(3\)’ün modülo \(7\)’de kaçıncı kuvveti \(4\)’e denktir?”

\[3^j \equiv 4 \pmod 7\]

Yukarıda ürettiğimiz asal kalanlar tablosuna bakarsak \(3^4 \equiv 4 \pmod 7\) olduğunu görürüz. Dolayısıyla:

\[\operatorname{ind}_3(4) = 4\]

2.8 8. \(n\). Kuvvetten Kongrüansların Çözülebilirliği

Bir \(x^n \equiv a \pmod m\) denkleminin çözümünün olup olmadığını deneme yanılmayla bulmak, modül büyüdükçe imkânsızlaşır. Ancak modül bir asal sayı ise, primitif kökler ve indeksler sayesinde çözülebilirliği tek bir hesaplamayla test edebiliriz.

Teorem 2.5 (\(n\). Kuvvetten Kongrüanslar (Euler Kriteri Genellemesi)) \(p\) bir asal sayı, \(n\) pozitif bir tam sayı ve \(\gcd(a, p) = 1\) olsun. \(x^n \equiv a \pmod p\) kongrüansı için şu iki durum geçerlidir:

  1. Eğer \(a^{(p-1)/\gcd(n,\, p-1)} \not\equiv 1 \pmod p\) ise, kongrüansın hiçbir çözümü yoktur.
  2. Eğer \(a^{(p-1)/\gcd(n,\, p-1)} \equiv 1 \pmod p\) ise, kongrüansın çözümü vardır ve modülo \(p\)’deki çözüm sayısı tam olarak \(\gcd(n, p-1)\) tanedir.

1. kısım — çözümsüzlük. Aksini varsayalım ve denklemin bir \(u\) çözümü olduğunu kabul edelim: \(u^n \equiv a \pmod p\). Denkliğin her iki tarafının \(\tfrac{p-1}{\gcd(n, p-1)}\). kuvvetini alalım:

\[a^{\frac{p-1}{\gcd(n, p-1)}} \equiv (u^n)^{\frac{p-1}{\gcd(n, p-1)}} \equiv \big(u^{p-1}\big)^{\frac{n}{\gcd(n, p-1)}} \pmod p\]

\(\gcd(a, p) = 1\) olduğundan \(u\) da \(p\) ile aralarında asaldır; Fermat’nın küçük teoremi gereği \(u^{p-1} \equiv 1 \pmod p\)’dir:

\[a^{\frac{p-1}{\gcd(n, p-1)}} \equiv 1 \pmod p\]

O hâlde ifade \(1\)’e denk değilse, “bir \(u\) çözümü vardır” varsayımımız çöker; yani çözüm yoktur.

2. kısım — çözümün varlığı ve sayısı. \(a^{(p-1)/\gcd(n, p-1)} \equiv 1 \pmod p\) olduğunu kabul edelim. \(g\), modülo \(p\)’ye göre bir primitif kök ve \(a\)’nın indeksi \(j\) olsun: \(g^j \equiv a \pmod p\). Kabulümüze yerleştirirsek:

\[g^{\frac{j(p-1)}{\gcd(n, p-1)}} \equiv 1 \pmod p\]

\(g\) primitif kök olduğundan mertebesi \(p-1\)’dir. “Bir kuvvet \(1\)’e denkse tabanın mertebesi o üssü böler” kuralı gereği:

\[(p-1) \;\Bigg|\; \frac{j(p-1)}{\gcd(n, p-1)}\]

Sadeleştirdiğimizde \(\tfrac{j}{\gcd(n, p-1)}\) ifadesinin tam sayı olması gerektiği ortaya çıkar:

\[\gcd(n, p-1) \mid j \tag{$*$}\]

Öte yandan aradığımız \(x\) çözümü de \(p\) ile aralarında asal olacağından \(x \equiv g^y \pmod p\) formatında yazılabilir. Denklemimize dönersek:

\[(g^y)^n \equiv g^j \pmod p \implies g^{yn} \equiv g^j \pmod p\]

Primitif köklerin üs denkliği özelliğinden, üsleri modülo \(p-1\)’de eşitleriz:

\[ny \equiv j \pmod{p-1}\]

Bu, bilinmeyeni \(y\) olan bir lineer kongrüanstır. Lineer kongrüans teorisinden biliyoruz ki \(Ay \equiv B \pmod M\) denkleminin çözümü olması için gerek ve yeter şart \(\gcd(A, M) \mid B\) olmasıdır ve çözüm sayısı \(\gcd(A, M)\) kadardır.

Bizim denklemimizde \(A = n\), \(M = p-1\), \(B = j\)’dir ve \((*)\) adımında \(\gcd(n, p-1) \mid j\) olduğunu kanıtlamıştık. Bu nedenle modülo \(p-1\)’de \(y\) için tam olarak \(\gcd(n, p-1)\) tane çözüm vardır; bu çözümler de \(x \equiv g^{y_i} \pmod p\) şeklinde ana denklemin köklerini üretir.

\(\blacksquare\)

Not📌 Hatırlatma: lineer kongrüans çözümleri

Birinci dereceden \(ax \equiv b \pmod m\) şeklindeki denklemlerin çözülebilir olması için \(\gcd(a, m) \mid b\) şartı sağlanmalıdır. Bu şart sağlanıyorsa denklemin modülo \(m\)’de tam olarak \(\gcd(a, m)\) adet farklı çözümü vardır.

2.9 ⚙️ Adım Adım Çözüm Algoritması

Yüksek mertebeden bir modüler denklemi çözmek için, problemi karmaşık kuvvetlerden kurtarıp birinci dereceden kongrüansa indirgeyen şu altı adımlı algoritma uygulanır.

  1. Çözülebilirlik kontrolü. \(d = \gcd(n, p-1)\) hesaplayın ve \(a^{(p-1)/d} \equiv 1 \pmod p\) şartını test edin. Sonuç \(1\)’e denk değilse denklem çözümsüzdür. Denkse, modülo \(p\)’de tam olarak \(d\) adet farklı çözüm olduğu garantilenir.
  2. Primitif kök seçimi. Modülo \(p\)’ye göre mertebesi tam olarak \(p-1\) olan bir \(g\) primitif kökü tespit edin.
  3. İndeks bulma. \(g^j \equiv a \pmod p\) eşitliğini sağlayan \(j\) üssünü hesaplayın. Aranan kökü de \(x \equiv g^y \pmod p\) şeklinde tanımlayın.
  4. Lineer kongrüansa çevirme. Denklemi \((g^y)^n \equiv g^j\) olarak yazıp üsleri modülo \(p-1\)’de eşitleyin: \[ny \equiv j \pmod{p-1}\]
  5. Çözüm kümesini üretme. Denklemin sağını, solunu ve modülünü \(d\)’ye bölerek sadeleştirin, temel \(y_0\) çözümünü bulun ve diğer kökleri şu formülle elde edin: \[y_k = y_0 + k \cdot \frac{p-1}{d}, \qquad k = 0, 1, \dots, d-1\]
  6. Orijinal köklere dönüş. Bulduğunuz tüm \(y_k\) üslerini \(x \equiv g^{y_k} \pmod p\) denkleminde yerine koyun.

Örnek 2.8 \(x^{20} \equiv 13 \pmod{17}\) denkleminin çözümü var mıdır; varsa çözümleri nelerdir?

Verilenler: \(p = 17\), \(a = 13\), \(n = 20\) ve \(\gcd(13, 17) = 1\)’dir.

1. adım — çözülebilirlik testi.

\(d = \gcd(20, 16) = 4\)’tür. Test kuvvetimizi hesaplayalım:

\[a^{\frac{p-1}{d}} = 13^{\frac{16}{4}} = 13^4 \pmod{17}\]

Modüler indirgeme yapalım:

\[13 \equiv -4 \pmod{17} \implies 13^2 \equiv 16 \equiv -1 \pmod{17} \implies 13^4 \equiv (-1)^2 \equiv 1 \pmod{17}\]

Sonuç \(1\) çıktığı için çözüm vardır ve çözüm sayısı \(d = 4\) tanedir.

2. adım — primitif kök bulma.

\(\phi(17) = 16\)’dır; mertebesi \(16\) olan bir sayı arıyoruz. \(g = 3\) deneyelim. Mertebe \(16\)’yı bölmek zorunda olduğundan yalnızca \(1, 2, 4, 8, 16\) kuvvetlerini kontrol etmek yeterlidir:

\[ \begin{aligned} 3^1 &= 3, \qquad 3^2 = 9 \\ 3^4 &= 81 \equiv 13 \equiv -4 \pmod{17} \\ 3^8 &\equiv (-4)^2 = 16 \equiv -1 \pmod{17} \\ 3^{16} &\equiv (-1)^2 = 1 \pmod{17} \end{aligned} \]

Sonucu \(1\) yapan en küçük üs \(16\) olduğundan \(g = 3\), modülo \(17\)’nin bir primitif köküdür.

3. adım — indeks hesaplama ve lineer denkleme geçiş.

\(13\)’ün \(3\) primitif köküne göre indeksini arıyoruz. Yukarıdaki hesaplamada \(3^4 \equiv 13 \pmod{17}\) bulmuştuk; yani \(j = 4\)’tür.

Bilinmeyeni \(x \equiv 3^y \pmod{17}\) olarak ifade edersek:

\[(3^y)^{20} \equiv 3^4 \pmod{17} \implies 3^{20y} \equiv 3^4 \pmod{17}\]

Primitif kök kuralı gereği üsleri modülo \(16\)’da eşitleriz:

\[20y \equiv 4 \pmod{16}\]

4. adım — çözümleri elde etme.

\(20 \equiv 4 \pmod{16}\) olduğundan denklem şu hâle gelir:

\[4y \equiv 4 \pmod{16}\]

Her iki tarafı ve modülü \(\gcd(4, 16) = 4\)’e bölelim:

\[y \equiv 1 \pmod 4 \iff y = 1 + 4t\]

\(t = 0, 1, 2, 3\) vererek modülo \(16\)’daki dört çözümü buluruz:

\[y \in \{1,\; 5,\; 9,\; 13\}\]

Bu üsleri \(x \equiv 3^y \pmod{17}\) formatına yerleştirelim:

\[ \begin{aligned} x_1 &\equiv 3^1 \equiv 3 \pmod{17} \\ x_2 &\equiv 3^5 = 3^4 \cdot 3 \equiv 13 \cdot 3 = 39 \equiv 5 \pmod{17} \\ x_3 &\equiv 3^9 = 3^8 \cdot 3 \equiv 16 \cdot 3 \equiv (-1) \cdot 3 \equiv 14 \pmod{17} \\ x_4 &\equiv 3^{13} = (3^4)^3 \cdot 3 \equiv (-4)^3 \cdot 3 = -64 \cdot 3 \equiv 4 \cdot 3 = 12 \pmod{17} \end{aligned} \]

Sonuç: \(x^{20} \equiv 13 \pmod{17}\) denkleminin dört farklı çözümü vardır:

\[x \in \{3,\; 5,\; 12,\; 14\}\]

Sağlama: \(3^{20} = 3^{16} \cdot 3^4 \equiv 1 \cdot 13 = 13 \pmod{17}\)

\(\blacksquare\)